Billboard ve Reklam Alanlarında Geriye Dönük Vergilendirmenin İspatı Nasıl Yapılır?
İdare tarafından geçmişe yönelik resen tarh edilen ilan ve reklam vergilerinde, geçmişte reklam faaliyetinin yapıldığının ispatı hususunda yoklama tutanaklarında somut bir tespit bulunmasa dahi; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 3/B maddesi vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; yolundaki düzenleme uyarınca, bu muameleler (verilmiş beyannameler ve billboard alanları kiralama ihalesi sözleşme hükümleri) ispat olarak belirleyici olacağı kabul edilmelidir.
Danıştay 9. Dairesi Kararı E.2024/1436 · K.2024/6120 · 07.11.2025

Uyuşmazlık, davacı adına 2021 ve 2022 yılları için re’sen tarh edilen ilan ve reklam vergisi ile bir kat vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olup olmadığına ilişkindir. İlk derece mahkemesi; 2021 yılı bakımından reklamların ilgili dönemde mevcut olduğunun somut olarak ortaya konulamadığı, 2022 yılı bakımından ise yoklama fişinde LED ekranların ölçüsü, reklamların niteliği ve ne kadar süreyle yayımlandığı konusunda yeterli tespit bulunmadığı gerekçesiyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır. Bölge İdare Mahkemesi de bu kararı hukuka uygun bularak belediyenin istinaf başvurusunu reddetmiştir.
Temyiz incelemesinde ise uyuşmazlığın yalnızca yoklama tutanağındaki eksiklikler üzerinden değerlendirilmesinin yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır. Davacının AVM’de reklam faaliyetinde bulunduğunu kabul etmesi, 01.08.2020 tarihinden itibaren üç yıl süreyle geçerli olan Reklam Alanları Kira Sözleşmesi ve 2022 yılında düzenlenen ek protokol birlikte değerlendirildiğinde, reklam faaliyetinin ilgili yıllarda devam ettiğine ilişkin ayrıca araştırılması gereken verilerin bulunduğu belirtilmiştir.
Bu çerçevede, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3/B maddesinde yer alan “vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemlerin gerçek mahiyetinin esas olduğu” ilkesi doğrultusunda; davacının belediyeye herhangi bir bildirim yapıp yapmadığının, varsa bildirim belgelerinin, reklam alanlarını gösteren sözleşme eklerinin ve davacının beyanlarının birlikte incelenmesi gerektiği değerlendirilmiştir.
Sonuç olarak, Bölge İdare Mahkemesi kararının eksik incelemeye dayandığı kabul edilerek bozulmasına ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesine 07.11.2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verilmiştir.
Karar, ilan ve reklam vergisinde yalnızca yoklama tutanağının değil; sözleşmeler, bildirimler, faaliyet süresi ve mükellefin kendi beyanları dahil olmak üzere vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetini ortaya koyan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.
